BOKS

Boks, ili plemenita vešština (omiljeno ime među njegovim ljubiteljima), je sport i borilačka vešština u kojem dva učesnika slične težžine udaraju jedan drugog svojim pesnicama u toku serije trominutnih intervala koji se zovu "runde". I u amaterskom i u profesionalnom boksu takmičari, koji se nazivaju "bokseri" ili borci, izbegavaju udarce svoga protivnika, istovremeno pokuššavajući da oni njemu zadaju udarac. Bodovi se dobijaju za čist, čvrst udarac (spoljnom stranom skupljene ššake) u dozvoljenu oblast prednje strane protivnikovog tela iznad pojasa, pri čemu se udarci u glavu i torzo posebno vrednuju i cene. Borac koji dobije višše bodova posle predviđenog broja rundi proglaššava se pobednikom. Pobeda se takođe možže steći ako se protivnik obori na pod ringa i ne uspe da se podigne dok sudija u ringu ne izbroji do deset (nokaut ili KO) ili ako je protivnik isuvišše povređen da bi nastavio borbu (tehnički nokaut ili TKO). Pri beležženju postignutih rezultata u karijeri tehnički nokauti se broje kao nokauti i ubrajaju u ukupan broj nokauta koje je neki bokser postigao. Tehnički nokaut možže da se desi u bilo kojem trenutku meča.

Istorija
Kroz istoriju su borbe dvoje ljudi pesnicama radi dokazivanja madmoći i snage poznate od samih početaka civilizacije. Pravila su se pri tome bitno menjala, od načina i trajanja borbe, korišćenja rukavica, načina suđenja itd. Često su te borbe bile brutalne pa čak i smrtonosne. Jošš daleke 688 god. p.n.e. uveden je u takmičenje na Olimpijskim igrama u okviru pankrationa (meššavine rvanja i boksa). Kod starih Rimljana pesničenje ili ššakanje bila je jedna od disciplina u gladijatorskim borbama (ššake su bile omotane kožžnim kajiššima s metalnim ššiljcima). U srednjem veku spominje se kao vešština samoodbrane. U novije doba pojavljuje se u Engleskoj, a za osnivača se smatra Džems Flag 1719 godine. Borbe golim rukama vođene su sve do 1889, a poslednji šampion je bio Amerikanac Džon Saliven. Posle su uvedene borbe samo u rukavicama. Međunarodni bokserski savez za profesionalce osnovan je 1911 godine a za amatere 1920. Prva bokserska pravila novijeg doba potiču iz Londona, gde je su u 18. veku zabeležžena pravila koja su definisala prostor za borbu, zabranjivala udarce glavom, udarce ispod pojasa i sl.

Godine 1867. je IX. Markiz od Kvinsberija objavio sistematizovana pravila borbe po ugledu na ta Londonska pravila, te se danas ta 'Kvinsberi' pravila smatraju prvim služžbenim bokserskim pravilima. Ta su pravila propisala trajanja runde od tri minute, propisala veličinu ringa, zabranila udarce ispod pojasa i druge nesportske udarce, donela glavninu pravila koja važže i danas u bokserskom svetu. Danas razlikujemo dva osnovna pravca boksa: amaterski (često nazivan i olimpijski) boks koji se praktikuje na olimpijskim igrama, i profesionalni boks, kojim upravlja nekoliko različitih bokserskih federacija. Svaka federacija postavlja svoja specifična pravila vezana uz rangiranje boksera i načine osvajanja titule prvaka, iako su sama bokserska pravila u osnovi vrlo slična ili čak identična.

Oprema
Osnovna bokserska oprema su bokserske rukavice i bandažže za ruke. Bandažže su zavoji kojima se oblaže ššaka da se učvrste kosti i spreči povreda prilikom udaraca, a rukavice delom amortizuju udarac i sprečavaju povrede kao ššto su ogrebotine i sl. Rukavice imaju propisanu težžinu za takmičenja po pravilima pojedine bokserske federacije. Borba se odvija u ograđenom ringu, propisane veličine zavisno o federaciji. Bokseri u amaterskom boksu moraju biti odeveni u sportski dres, i nositi boksersku zašštitnu kacigu, koja ima funkciju sprečavanja jačih povreda. Ipak, kaciga ne šštiti od činjenice da je prilikom udarca mozak udarenog boksera izložžen kontuziji, odnosno udaranju o kosti lobanje zbog potresa glave. Takođe, kaciga ne šštiti bradu boksera koja je isto izložžena direktnim udarcima. Bokseri u profesionalnom boksu ne nose kacige, niti moraju imati dres na gornjem delu tela, već su najčešće iznad pojasa goli.

		Tweet
		Na vrh strane