SPORTSKO RADNO PRAVO

U Italiji, koja je uzeta samo kao ilustracija ostalih razvijenih zemalja u Evropi, sve se više razvija jedna posebna grana sportskog prava kao ključna disciplina radnog i socijalnog prava profesionalnih sportista - Sportsko radno pravo. Prema njegovim odredbama, vezani (podčinjeni rad) - rad profesionalnog sportiste se konstituiše zaključivanjem ugovora u pisanoj formi, uz pretnju ništavnosti između sportiste profesionalca i određenog društva.

Za tu vrstu ugovora obnavljanje se vrši svake tri godine kod Nacionalne sportske federacije, sporazumno u prisustvu predstavnika odgovarajuće kategorije sportista. Cilj te norme je, pre svega, zaštita sportiste kao davaoca rada, koji je slabiji ugovarac. U tom pogledu veoma su važni kolektivni ugovori. Najveći broj prava i obaveza obuhvaćen je kolektivnim ugovorom koji mora biti u skladu sa zakonom, a individualni ugovor (kao i u drugim oblastima života) mora obezbeđivati najmanje onaj broj prava koji je propisan kolektivnim ugovorom.

Kolektivni ugovor predviđa i druge elemente. Tako propisuje da su "ništavni i zabranjeni sporazumi koji ograničavaju slobodu sportista profesionalaca, a zabranjene su i opcije ili prednosti u korist društva". Nagodbe koje se ne pominju kolektivnim ugovorom, odnosno ne proizilaze iz njega, takođe su zabranjene ako nisu odobrene. Takve nagodbe, naime, ne mogu imati zaštitu organa sportske federacije.

		Tweet
		Na vrh strane