| |
Šta je sportski menadžment?
Direktan odgovor na ovo pitanje glasi: Izučavanje proverenih i sređenih znanja o tome kako sportska organizacija postiže svoje ciljeve, pribavljajući, raspoređujući i koristeći ograničene ljudske, materijalne, informacione i novčane izvore svog uspeha. Nauka menadžmenta je identifikovala pet funkcija menadžmenta, kao neizostavnog opšteg uslova uspešnog upravljanja svakom organizacijom, pogotovo onom koja deluje u poslovnom/ tržišnom okruženju. Pripadnici sportske organizacije, koji obavljaju ove funkcije, pripadaju menadžmentu te organizacije. Te funkcije su:
- Planiranje - postavljanje organizacijskih ciljeva i razrada strategija njihovog ostvarivanja, prognoziranje/ predviđanje budućnosti u kojoj će se odvijati ostvarivanje tih ciljeva, razrada ciljeva u planovima i rasporedima aktivnosti kojima se usklađuju napori svih članova organizacije ka postavljenim ciljevima.
- Organizovanje - raspodela rada na uzajamno zavisne učesnike aktivnosti, grupisanje članova organizacije na specijalizovane poslove/ grupe i odeljenja koja podležu manjoj ili većoj centralizaciji upravljanja.
- Kadrovanje - dodeljivanje pravih ljudi na predviđene aktivnosti/ poslove putem određivanja, kvalifikacija/ obučenosti neophodnih za pojedine aktivnosti.
- Rukovođenje - motivisaje svih članova organizacije na postizanje visoke produktivnosti putem saradnje i izvršavanja dobijenih uputstava i naređenja.
- Kontrolisanje - praćenje ostvarivanja ciljeva predviđenih planovima sa utvrđenim karakteristikama učinka, ispravljanje odstupanja koja izlaze izvan utvrđenih standarda.
Ove funkcije su prisutne u delokrugu rada svakog menadžera iako u različitom obimu na različitim nivoima menadžmenta. Realizacija funkcija i društvenih uloga zahteva da menadžeri neprekidno stiču i usavršavaju tri vrste ekspertskih sposobnosti.
- Prvo, konceptualne/ logičko-misaone sposobnosti koje obuhvataju moć analize, razjašnjavanja i rešavanja problema.
- Drugo, intrpersonalne sposobnosti ili sposobnosti usmeravanja međuljudskih odnosa.
- Treće, tehničke sposobnosti koje se odnose na posebne zahteve konkretne organizacije.
Evolucija sportskog menadžmenta
Sportski menadžment kao veština i zanatsko/ empirijsko, nestrukturirano iskustvo talentovanih menadžera, pojedinih sportista, timova i klubova nastalo je sa pojavom prvih profesionalnih sportskih organizacija. Pojava sistemskog naučnog znanja o sportskom menadžmentu vezuje se sa: rastom profesionalizacije sporta i njegovog podređivanja zakonitostima tržišne/ uslužne ekonomije, i nastankom nauke menadžmenta, prvo u profitnom sektoru korporativnog biznisa a, potom i njenim širenjem na sektor neprofitnih javnih i privatnih delatnosti.
Delokrug sportskog menadžmenta
Delokrug sportskog menadžmenta podrazumeva: delokrug izučavanja, i delokrug praktične primene znanja koja se izučavaju. Menadžment je proces, ciklično kretanje kroz pet funkcija koje menadžeri realizuju pripremajući, izvodeći i kontrolišući kretanje organizacije njenih ciljeva. U užem smislu, sportski menadžment kao akademska disciplina obuhvata područja znanja o menadžmentu koja su se iskristalisala u praksi upravljanja sportskim organizacijama.
- Izučavanje sociokulturnih dimezija sporta
- Menadžment i liderstvo u sportu
- Etika u sportskom menadžmetu
- Marketing u sportu
- Komunikacije u sportu
- Budžet i finansije u sportu
- Pravni aspekti sporta
- Ekonomika sporta
- Menadžment sportskih objekata i priredbi
- Upravni organi i strukture u sportu
- Praktično iskustvo u sportskom menadžmentu
|
Na vrh strane  |
|
|
